Vlaamse daklozen, gehandicapten en ouderen slachtoffer van migratiebeleid en vluchtelingencrisis.

Door het migratiebeleid en de vluchtelingencrisis komen onze eigen daklozen, gehandicapten en ouderen in moeilijke posities te staan. De linkse politiek beweert steeds dat het een niet van het ander kan te maken hebben maar daar oordelen ze fout in! 


Het aantal Vlaamse daklozen zijn tussen 2002 en 2005 gedaald maar zijn sinds Regering Di Rupo gestegen. Ook onder leiding van Regering Michel zien we geen verbetering. Volgens deze regering daalt de armoede omdat er meer jobs zijn bijgekomen en ingevuld maar de cijfers van FOD en OCMW zeggen iets anders. Er zijn veel jobs bijgekomen in de commerciƫle sector, vaak jobs die een ervaring of diploma vereist die hoger ligt dan de beroeps afgestudeerden. Het klopt dat er jobs zijn bijgekomen maar daarvan zijn het 79% jobs waarbij de werknemers dure studies hebben gedaan of na hun 25e nog hebben bijgeschoold. Op de arbeidsmarkt zien we geen grote groei in het aantal nieuwe jobs en het gevolg is vooral omdat bouwbedrijven nog steeds meerderheid personeel aanwerven uit Oost-Europa. We zien op de arbeidsmarkt vooral veel migranten starten en goedkopere werknemers van het buitenland wat meteen te maken heeft met het open grenzenbeleid, migratiebeleid en vluchtelingencrisis. Ook de liberalisering van deze regering is een slag in het gezicht voor onze zwakkeren.

Wat we vooral zien is dat onze eigen daklozen, gehandicapten en ouderen steeds meer lijden door de migratie en vluchtelingen die hier nog met veel porties binnenkomen. Meer dan de helft van de sociale woningen in Vlaanderen gaan naar migranten of vluchtelingen met tijdelijke vergunning. Deze krijgen dan ook heel snel hun woning terwijl Vlamingen vaak 8 jaar moeten wachten voor ze aan een sociale woning geraken. Door de toenemende migratie en vluchtelingen stijgen de wachtlijsten van het OCMW of andere instanties en we zien een duidelijke vorm van eigen volk discriminatie. Vlamingen moeten wachten en moeten steeds meer geduld slikken terwijl de migratie in ons land voorrang krijgt bij zulke instanties. 

Ook op financieel vlak zien we dit alles gebeuren! Mensen met autisme of down krijgen gemiddeld een hongerloon van uitkering wanneer ze een lichte vorm hebben, om een leefbaar bedrag te hebben moeten ze al serieus opvallende vormen van hun beperking hebben of zelfs vaak overdrijven om het te kunnen krijgen. CLB voor personen met een beperking trekt aan de alarmbel omdat het niet meer eerlijk verloopt en de uitkeringen niet aangepast worden aan de kosten van het leven nu. Veel jongeren met een beperking moeten ook te lang wachten alvorens ze opgeroepen worden en zitten in een delicaat parket. Door de migratie en vluchtelingencrisis die hier veel financiĆ«le waarde naar zich toe trekken van onze sociale zekerheid kunnen de instanties de lonen van gehandicapten niet altijd aanpassen aan de realiteit van de kosten zoals huur, facturen of andere huiskosten. 

Ook voor bejaarden een lijden onder deze situatie! Rusthuizen geraken vol, veel bejaarden kunnen zich geen serviceflat permitteren en zelfs geen rusthuis betalen. Daarom zijn er steeds bejaarden die het proberen via sociale woningen maar wegens vluchtelingencrisis en het migratiebeleid staan ze vaak voor blok. 

Francken (N-VA) voert de druk uit om criminele migranten of vluchtelingen het land uit te zetten maar op vlak van de sociale zekerheid of OCMW heeft het beleid Francken geen effect. N-VA probeert de snoeien in de sociale zekerheid wat volgens Vlaams Belang voorzitter Tom Van Grieken geen oplossing is. Van Grieken pleit voor een Vlaamse sociale zekerheid die enkel geldig is voor onze eigen mensen, migranten en vluchtelingen moeten onder een apart systeem vallen vindt Van Grieken.